SrikrishNudu: Kavitha by ASR

by
శ్రీకృష్ణుడు: కవిత
కవి: శ్రీమాన్ అద్దంకి శ్రీరంగాచార్యులు
1.
ఓయి శ్రీకృష్ణ రావోయి, హాయిగాను
పాడు మింకొకసారి నా పజ్జ నిల్చి
యాడు మాపాట పాడి నా యంతరాత్మ
పొంగి పొరలంగ చలమేల భువిని సఖుడ.
2. వీనులు నిండెను నీ మృదు
గానము విన్నంతలోన కరెగెన్ మనసున్
పూనుము మురళిని మరలను
మానక ననుజేర రమ్ము మాధవ వేగన్.
3.
మురళీ గానంబు వీనుల మ్రోగుచుండె
పరిమళంబులు గాలిలో పరుగులిడును
గాలి సోకిన నా మేను గగురు గొల్పు
వేగరావయ్య! గోపాల! వేగరమ్ము!
4. సకలశాస్త్రముల్ నేర్చిన చక్కనయ్య
విశ్వమంతయు నీదిగా విమలగాత్ర!
సర్వ లావణ్యమూర్తివి చారునేత్ర!
నీకె తగియుండు గర్వంబు నీరజాక్ష.
5.
చంటిపాపల చిందులో గంటినేను
ముద్దు బాలిక నగవులో మురిసి మురిసి
కోమలాంగుల చూపులో గోచరించు
యంద మెందెందు కనబడు నందె గలవు.
6. కొండవాగుల గంతులో గొంతసేపు,
కోకిలారవముల మరికొంత తడవు
కూన యిఱ్ఱుల చెలగాట గొంతసేపు
నాట్యమాడుచునుంటివా? నల్లనయ్య!
7.
జ్ఞానశక్తుల నెక్కడో జగతినెల్ల
త్రిప్పుచున్నట్ట్లు తప్పక యెప్పుకుందు
అట్టిశక్తికి రూపంబదెట్టిదనిన
జెప్పగాలేము రూఢిగా జెప్పలేము
8.
అట్టిఖండము గాననట్టి యాత్మ జ్ఞాన
సంపదలునాకు దయచేయు సాధుచరిత
పతన మేమియు లేకయే పాటు బడుచు
తుదకు నినుజేర కృషిజేతు ముదముతోడ
*********************************
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: